Atraracha Fas | अत्रारचा फास

धुक्याचा एक गार, निःशब्द लोट तिच्या दिशेने सरकत आहे…
हवेत काळीज गोठवणारी थंडी…
आणि त्या धुक्यात आकार घेत असलेली एक विकृत छाया…

दोन लाल प्रकाशबिंदू तिच्यावर रोखलेले…
ओठांतून अस्पष्ट उच्चार — “उ…षा…”

‘अत्रारचा फास’ हा केवळ एक कथासंग्रह नाही; तो मानवी भीतीच्या टोकाला नेणारा अनुभव आहे. भय, अज्ञात शक्ती, सूड, वासना आणि अलौकिक चेतनेचे स्पर्श यांचा थरार या संग्रहात ठायीठायी जाणवतो.

या संग्रहातील कथा वाचकाला मानसिक आणि भावनिक दोन्ही पातळ्यांवर हादरवतात. ‘केशवगढी’, ‘सूड’, ‘वासना’ यांसारख्या कथा मानवी विचारशक्तीला स्तब्ध करणाऱ्या आहेत. धुक्यातून जन्म घेणाऱ्या आकारासारख्याच या कथा हळूहळू पुढे येतात आणि अचानक भयाच्या विळख्यात अडकवतात.

नारायण धारप यांच्या लेखनात भय हे केवळ बाह्य स्वरूपात नसून ते मनाच्या अंधाऱ्या कोपऱ्यांत दडलेलं असतं. शेवटच्या क्षणी सुटकेचा विचारही अशक्य होतो — आणि वाचक त्या क्षणात अडकून पडतो.

‘अत्रारचा फास’ म्हणजे अज्ञाताच्या फासात अडकलेली माणसं, आणि त्यांच्या मनोविश्वाचा गारठवणारा वेध. रहस्यमय, गूढ आणि अचंबित करणाऱ्या कथांचा हा संग्रह वाचकाला शेवटपर्यंत खिळवून ठेवतो.