Mrutyunjay (Natak) | मृत्युंजय (नाटक)

“नाही!! नाही! मी सूतपुत्र नाही… राधेय नाही… कौंतेय नाही… सूर्यपुत्रही नाही!
मी आहे — एक प्रचंड शून्य!!”

अशा अंत:करण विदीर्ण करणाऱ्या स्वगतातून उलगडतं ‘मृत्युंजय – नाटक’!

महाभारतातील सर्वात गुंतागुंतीची, करुण आणि तेजस्वी व्यक्तिरेखा — Karna — याच्या जीवनातील अस्मितासंघर्ष, अपमान, अभिमान, निष्ठा आणि नियतीशी चाललेली अखंड झुंज या नाट्यरूपांत अधिक धगधगती झाली आहे.

मूळ कादंबरी ‘मृत्युंजय’ने ज्या प्रकारे कर्णाच्या आयुष्याचा बहुआयामी पट उलगडला, त्याच आशयाला नाट्यरूप देताना सावंतांनी संवादांची धार अधिक तीव्र केली आहे. रंगमंचावर प्रत्येक स्वगत, प्रत्येक टकराव आणि प्रत्येक भावनिक क्षण थेट हृदयाला भिडतो.

कर्णाच्या आयुष्यातील नात्यांचे गुंतागुंतीचे धागे — Kunti, Draupadi, Arjuna — यांच्या संदर्भात उलगडताना त्याच्या अस्तित्वातील ‘प्रचंड शून्य’ अधिक ठळकपणे समोर येते.

हे नाटक केवळ ऐतिहासिक किंवा पौराणिक पुनर्कथन नाही; ते मानवी अस्मितेचा, आत्मसन्मानाचा आणि नियतीविरुद्धच्या बंडाचा ज्वलंत दस्तऐवज आहे.
संवादप्रधान रचना, भावनांची तीव्रता आणि विचारांची खोली यांमुळे ‘मृत्युंजय – नाटक’ मराठी रंगभूमीवर एक वेगळा आदर्श निर्माण करतं.