Makadmeva | माकडमेवा

महाराष्ट्रातील गावं आणि तिथलं जीवन म्हणजे साधी लोकं, साधी भाषा आणि त्यात प्राण ओतणारं अखंड विनोदाचं जग.
डी. एम. मिरासदार यांच्या ‘मकडमेवा’ या कथासंग्रहात हा अगदी गावरान, रसदार, नैसर्गिक विनोद जिवंत होतो.

गावातला एखादा अडाणी, एखादा बाप्या शहाणा, एखादा शेतमजूर, तर एखादा कथाकथन करणारा तावडीतला गवई —
त्यांच्या बोलण्यातून, जगण्यातून, सवयींमधून आणि ओठावरच फुलणाऱ्या हसण्यामधून हास्य आपोआप जन्म घेतं.

हा विनोद कृत्रिम नाही, उगाच लाटलेला नाही,
तो आहे — तिथल्या मातीच्या वासासारखा नैसर्गिक.

गावातल्या रानशिवारात, ओढ्याकाठी, पाखरांच्या आवाजात, चुलीपाशी बसून ऐकाव्या अशा निखळ आणि अफलातून कथा.

मिरासदारांचे निरीक्षण, भाषेतील खुमासदार लय आणि ग्रामीण स्वभावाचं अप्रतिम चित्रण —
यामुळे मकडमेवा वाचताना वाचक हसतो, भावूक होतो, आणि शेवटी मनापर्यंत रमून जातो.